ReDznisM's profile>->R~e~Dz<-< = = *~*~*G@...PhotosBlogListsMore Tools Help

ReDznisM the13th

No list items have been added yet.

>->R~e~Dz<-< = = *~*~*G@nG JaI nGay No.2*~*~*

ThE WiND wiLL gO ThRouGH aS LonG aS I dO ALiVe

Quote of the Day

Loading...
May 25

NeW CominG!!!!

...............รอผมรอมาแสนนาน เมื่อไหร่จะถึงวันที่พบกับคุณ...................
 
อาจจะฟังดูคล้ายคำเพ้อเจ้อ เพ้อพก 5555 แต่ก็น่าขอซักนิด
อ่า ไม่ได้อัพมานานแล้ว ดองไว้หลายนานมากมาย
ได้ฤกษ์ซะทีเน้อออออ ผ่านมานานปี เทอมหน้าที่จะถึง
ก็จะเป็นเทอมสุดท้าย ของการเป็นนักศึกษามหาลัยแล้ว
จะว่าดีใจก็ดีใจ แต่ก็เสียใจเหมือนกัน เพราะรู้สึกว่า
มีตั้งหลายอย่างที่ยังไม่ได้ทำอ๊า ฮ่าๆๆๆ แล้วก็นะ ...
จบไปจะทำงานไรดีวะเนี่ยตู คิดแล้วกลุ้มขอรับกระผม
ใกล้ถึงเวลาต้องเลิกเสเพลแล้วมาใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าละดิ
 
อิอิ ยังไงก็ต้องพยายามน่า เพื่อวันหน้าที่ดีกว่า
ฮ่าๆ ว่าไปนั่นอย่างกับ plot โฆษณาเลยยยยยยย ฮี่ฮี่
ชีวิตคนเราเนี่ยมันก็แปลกน้า มันซับซ้อนกว่าที่คิดไว้เยอะเลย
ไม่ว่าจะเป็นการพักผ่อน ออกกำลัง การกิน
ฮ่าๆๆๆ แล้วก็การทำงาน การวางแผน ทำไมมีอะไรให้คิดเยอะจัง
สงสัยต้องฝึกคิดอะไรดีๆ ให้มากขึ้น รู้สึกสมองไม่ค่อยมีรอนเลยเว้ย
 
ตอนนี้ยังคิดวางแผน ที่จะทำอะไรไม่ออกเลยซักอย่างอ่ะ
ไม่ว่าจะเป็นในอนาคตที่ใกล้เข้ามาหรือว่า ตอนนี้
ยังก็ตามเดี๋ยวใช้เวลาที่ไป ฮังการีมาคิดก็ได้ม้าง
แล้วเทอมหน้ายังต้องทำ senior project อีก
ต้องหาอาจารย์ เวงกำ แล้วเอาเวลาที่ไหนไปหาว๊า
จะเปิดเทอมอยู่แล้ว เฮ้ออออออออออออออ วันไหนว่างต้องรีบไป
อีกแล้วตู คิดแล้วก็กลุ้ม ภาคสองเลยอ่ะ
ชอร์นเอ๋ย กรูขอโทษ กูอาจต้องพึ่งเมิงช่วงแรกอีกและ
แต่กรูจะช่วยตามหาอาจารย์แล้วก็ topic นะคร้าบบบบบบบ
 
แด่วันที่ล่วงเลย มันผ่านไปแล้ว สิ่งดีดี เก็บไว้ในใจ
สิ่งร้ายๆจำไว้เป็นบทเรียน สุดท้าย เราจะเติบโต
ได้มากเท่าใดอยู่ที่เราเรียนรู้จากความผิดพลาดได้มาก
แค่ไหนกัน
ปล. ซักวันกรูจะมีแฟน และจะรักแฟนมากๆ (ขอเพ้อตบท้ายหน่อยน่า)
 
 
 
April 17

I'm HeRe ..wit No OnE

F o R  L O n G  L o N G  TiMe , I found dAt I haVe BeEn SeeKin' fOr SoMeOnE
BuT I NevEr FounD thE OnE I nEeDeD eVeN iN dA PaSt oR nOw ....
 
<I juSt waNt a GaL wHo cAn FeEL mA HeaRt.>
<AnD I JuSt wAnt a GaL wHo I cAn FeEL heR HeaRt tOO.>
<I cAN't BLamE AnyOnE bUt mysELf .>
<I cAn'T BLaMe AnyOnE BuT My MinD.>
<NoW I juSt Dun KnOw HoW tO LoVe AnyMoRe.>
<nOw I juSt Dun GeT wOt a ShiT THinGs AbOuT LoVe.>
<I dUn kNoW ShOULd I cARe?LoVe?FoRGiVe?ShaRe?>
 
B u T   M y   W o R L d    s T i L L s   S p i N i n '   A R o u n D.
I   H a V e   L i V i n '    i N    m A     O w N.
I   j u S t    C a N ' t    T R u s T e D    i N    A n y O n e    b U t    M e.
LoVe ? I dUn KnOw SHOuLd I BeLieVe in DaT COz  I'm CaN't FeeL iT fOr SuCh a LOnG ^^ 
 
March 31

ThiS is SUmmER!!

วันเนี้ยตื่นแต่เช้าตรู่ก็ไปเรียน ตามเคย 8 โมงเช้าค้าบ
เรียน World Civil. อาจารย์เล่นมุขไรม่ายรู้ มะไหวเลย
ก็น่านอนน่าหลับ เหมือนทุกวิชา 555+ แต่มะหลับนะ ตั้งใจ
 
และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึงไปบางนาไปเล่นฟิตเนสกะบาส
ฮ่าๆ แต่ขาไปขอบ่นเหอะแม่งนั่งรถตู้ร้อนฉิบเป๋ง อย่างกะเตาอบ
กรูอยากจะบร้า โหยพอไปถึงนะ สาวๆนี่อย่างเยอะเลย
555+ แหม ก็มองเฉยๆ นะ แล้วก็นั่งรถไปโรงยิม เจ้ากรรม
วันนี้ดันใส่เสื้อดำมา เหอ ดูดเข้าไปความร้อนเนี่ย จะเกรียมหมด -_-'
 
ไปถึงก็ซัดเลยเล่นบาส ไปขอเล่นกะคนเกาหลีสองคน
ก็ตกลงกันว่าจะเล่น 7 แต้ม สามรอบ แต่ไปๆ มามันส์ขอต่ออีกรอบ
สรุปว่า เสมอกันไป 2 ต่อ 2 รอบ และด้วยอากาศอบอ้าว
และร้อนมาก จึงเลิกแล้วไปต่อฟิตเนสน้า
แม่ง ฟิตเนส แอร์เสียอ่า เซ็งป่ะล่ะ สาดดดด
จากนั้นก็ไปซาวน่า และ สตรีม แม่ง ซาวน่านะ
ตักน้ำใส่ไปหกช้อน ร้อนโคดๆก็นั่งทนไปซํกพัก
เริ่มรู้สึกหน้ามืด ไปกะชอร์นสองคน นะ
ก็ออกมาพักแล้วเข้าไปใหม่บอกชอร์นว่า
เมิงไม่ไหวก็พักนะระวังหน้ามืด พอพูดจบปั๊บ
แม่งลุกออกไปเลย ถามทีหลังมันบอกว่า
"พอเมิงพูดมานะ กูรู้สึกหน้ามืดเลยว่ะ "
เราก็แบบอ้าว อย่างเง้ ก็มีด้วยเว้ย ฮ๋าฮ๋าฮ๋า
 
แล้วขากลับไม่ไหวแล้วบอก ขึ้นรถโค้ดเหอะ
ก็ไปซื้อบัตรที่บุ๊คสโตร์ ชอร์นบอกเพ่ เอาตัวเครื่องบิน
พี่เค้าก็รับมุขนะน้องม่ายมีหรอกคะตัวเครื่องบิน
ซะงั้นนนนน....แต่เราเจอหนังสือทรงผมผู้ชาย
 รีบซื้อเลยอยากได้มะนาน จะได้ตัดทรงที่ถูกใจซะที
 
แล้วก็กลับมาเอแบคหัวหมากด้วยรถโค้ด
นอนหลับอ้าปากกันหวอเลย ทั้งคันเลย
555+ ก็เว่อร์ไปเนอะ แต่เยอะมากคนหลับ
มันสบายนี่นา แอร์เย็น ที่นั่งสบาย อิอิ
รถโค้ดเอแบค ขอรับ ....^^
March 30

มันไม่เปลี่ยนไปเลย

ไม่ว่าจะเป็นในวันนี้ หรือ วันที่ผ่านพ้นมาแล้ว
ความรู้สึกหนึ่งที่ยังไม่เคยเปลี่ยน
คือความรู้สึกที่เหมือนกับว่า ตัวเราน่ะ
มันยังคงวนเวียนอยู่ในห้องเดิมที่หาทางออกไม่ได้
จะซักกี่ครั้งกัน เราก็จะต้องเดินวนเวียนไปในเส้นทางเดิม
เส้นทางที่ทำให้รู้สึกว่า เราตัดสินใจผิด
เส้นทางที่ทำให้เราต้องเสียใจ
เส้นทางที่พลั้งพลาดเพราะความไม่หนักแน่น
ของตัวเราเองนั้น เมื่อไหร่เราจะหลุดจากเส้นทางนี้เสียทีนะ
 
เมื่อไหร่ที่เราจะตัดสินใจได้อย่างมุ่งมั่นและแน่วแน่
คิดมาหลายทีแล้ว เราไม่อยากที่จะต้องเป็นแบบนี้
เราเกลียดความผิดหวัง เราไม่ชอบแบบนี้เลย
อาจเป็นเพราะเราไม่เคยสมหวังหรืออย่างไร
 
เอาเป็นว่าเรื่องเหล่านั้น ความทรงจำที่ดีดี
จะขอเก็บมันเอาไว้ แต่...เราคงไม่สามารถกลับไปเหมือนเดิม
ได้แน่ๆ ในเมื่อคนเรามันเปลี่ยนไปแล้ว ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป
มันสามารถสัมผัสได้ แม้เราจะเพื่อนกันได้ แต่มันไม่มีทางเหมือนเดิม
เธออาจทำได้ที่จะเป็นเพื่อนกัน แต่เราไม่คิดหรอกว่าเราจะทำได้
แต่เมื่อพบกันเราก็จะยังเป็นเพื่อนเธอคนนึง แม้จะห่างกันไปตอนนี้
แต่ยังไงก็คงลืมเธอไม่ได้ เธอทำให้ชีวิตช่วงนึงของเราให้มีความหมาย
ขอบคุณ แต่มันคงสายไปที่เราจะเริ่มกันใหม่
 
ps. นี่ตัวเราต้องทำยังไง จึงไม่รู้สึกอย่างงี้ได้เนี่ย มะชอบเลย
March 17

วันข้างหน้า

วันนี้ตื่นเช้า 8 โมงแม้จะเป็นช่วงปิดเทอมก็ตาม
ก็แค่รู้สึกสงสัยในคำถามที่คงตอบได้ยากว่า
วันข้างหน้าเราจะเป็นยังไงต่อไป
เราอาจเปลี่ยนไป..............ดีขึ้น หรือ แย่ลง ?
เค้าเลยว่า จงทำวันนี้ให้ดีที่สุดอ่ะเหรอ ..น่าจะใช่
 
เพื่อนหลายคน..ที่เรารู้จักกัน บ้างไกลกัน บ้างเจอกันอยู่บ่อยๆ
แต่ยังไงความเป็นเพื่อนไม่เคยเปลี่ยน แต่ที่เปลี่ยนก็คง
เป็นความสนิทกันล่ะมั้ง ...มันเปลี่ยนไปกับกาลเวลา
 
ตอนนี้ก็เริ่มสับสนเหมือนกันว่าต้องการจะเขียนอะไรกันแน่
อาจจะเป็นเพราะหลายสิ่งหลายอย่างเหลือเกิน
ที่เราพลาดไป อาจเป็นเพราะเราไม่ทำมันให้ดีที่สุด
ณ วันนั้น เวลานั้น เรื่องในวันข้างหน้าจะเป็นไงไม่รู้
อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด แต่ต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุด
แต่บางทีมันก็ต้องคิดถึงผลที่จะเกิดด้วยนี่.....
เอ....ชัก งง แล้วดิ ใครมีคำตอบดีดี ก็บอกด้วยแล้วกัน
March 13

SumMeR T|mE

วู้วๆ ปิดเทอมซะที สบายใจจางง
มีเวลาทำอารายๆเยอะแยะเลยตอนนี้อ่ะ
แต่ปิดแป้บเดียวแหละ เดี๋ยวก็เปิดซัมเมอร์แล้ว
แล้วที่หนักนามากมายก็คือ ซัมเมอร์ เรียน 8 โมงเช้า
แม่เจ้า.....ไม่อยากลงเลยแต่ทำไงได้ เค้าบอกคนนี้อ่ะ
ได้เกรดง่าย ก็เลยต้องจำยอม เพื่อเกรดแล้ว
 
พูดถึงปิดเทอม ก็แพลนไว้แล้วว่าจะไปทะเล
แต่ยังไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนเล้ย แต่ที่พัทยาเค้ามีงานเพลง
ก็ว่าน่าไปอยู่เหมือนกัน อยากจะควงแขนที่รักไป
แต่ไม่มีที่รัก ก็ต้องรอต่อไป ไม่แน่อาจไปเจอที่งาน 555+ (ฝัน)
 
ปิดเทอมแล้วจะขี้เกียจไม่ได้ ต้องรีบฟิตร่างกาย
เพราะว่าเปิดเทอม
มักจะไม่ค่อยมีเวลามากนัก ยิ่งเทอมหน้าต้องทำ
senior project ด้วย
โอ้ว !!! ยังไงก็จะเป็นกำลังใจให้เพื่อน ที่กำลังพยายามทำนู่นทำนี่
แล้วก็ขอให้เพื่อนรักษาสุขภาพกันด้วย ออกกำลังกายกันเหอะ อิอิ
February 16

Miz Miz

ตอนนี้ เป็นเวลา ตีหนึ่งห้าสิบนาที รออีกสามนาทีดีกว่า จะได้เข้า ConcePt เพลงอีก 7 นาทีตี 2 ฮ่าๆๆๆๆ
............ ความรู้สึกตอนนี้ช่างแตกต่างจากเมื่อวันก่อน เมื่อวันก่อนรู้สึกกระปรี้กระเปร่า คึกคักเหลือเกิน
แต่ตอนนี้มันกำลังเริ่มกลับไปสู่ความเงียบเหงา ง่วง และก็เบื่อ เฉื่อยชา
แล้วเมื่อความเหงามา ก็เป็นธรรมดาที่จะมีความรู้สึก คิดถึง ใครที่เคยผ่านเข้ามาในช่วงนึงของชีวิต
หลายๆคนก็คงเคยเป็นแบบนี้แน่เลยเนอะ (คนไม่เป็น....โปรด อย่ากวงตีง คนเค้าจะซึ้ง หุหุ)
เคยได้msg. จากเพื่อนบอกว่า มันทรมานนะกับการที่คิดถึงใครคนนึง แต่เค้าไม่ได้คิดถึงเราด้วย
แต่บางทีก็ไม่จิงนะ บางคนแค่ได้คิดถึงก็สุขใจแล้วก็มีถมไป
 
เพิ่งอ่านหนังสือจบไป ....พุ่งนี้มีควิส เก้าโมงครึ่งจะตื่นไม๊เนี่ย  เดี๋ยวนี้ตื่นไปเรียนไม่ค่อยจะทัน แม่ก็บ่นว่าเนี่ยนะ นอนไม่เป็นเวลาเดี๋ยวพอเวลาต้องไปทำงาน จะแย่เอา เราก็เข้าใจ กำลังพยายามปรับอยู่เนี่ย แต่มันก็มีปัจจัยอื่นเข้ามานะ ทำให้ปรับยากง่ะ
นี่ก็ใกล้สอบแล้ว ต้องตั้งใจและมุ่งมั่นเต็มที่ เพื่อที่จะทำคะแนนทุกวิชาเลยเพราะว่า คะแนนมิดเทอมไม่ค่อยจะดีซํกเท่าไหร่
ณ เวลานี้แล้วเรื่องรักคงต้องพักไว้ก่อน เรื่องเรียนเนี่ยออกจะสำคัญมากกว่า เพราะว่าจะจบแล้ว ไม่อยากเรียนซ้ำสงสารคนจ่ายค่าเรียน ยิ่งแพงๆ อยู่ การอัพบล๊อคในวันนี้ออกแนวจะบ่นไปเรื่อยมากกว่า นิ อิอิ
 
เคยดูหนัง หรืออ่านเจอมาในหนังสือเนี่ยแหละ เค้าบอกว่า "บางทีคนเราก็ต้องทำในสิ่งที่ไม่ชอบ เพื่อที่จะบรรลุจุดหมาย จะทำแต่สิ่งที่ชอบอย่างเดียวมันไม่ได้หรอก" เรามานั่งคิดแล้วมันก็จิงนะเนี่ย เลยต้องใส่ความตั้งใจและพยายามมากขึ้น เพื่อจะไปยังจดหมาย แต่ปัญหาใหญ่มากคือ จุดหมายมันยังไม่ค่อยชัดเลยนี่สิ แย่จัง ไม่เป็นไรซํกวันเราจะต้องมองเห็น หวังเพียงว่ามันจะไม่สายเกินไปนะ
 
มันก็แปลกดีเหมือนกัน ที่ความรู้สึกคิดถึงใครต่อใครมันจะมาในช่วงเวลาประมาณนี้ทุกที แล้วจะไปโทรหาใครได้ล่ะเนี่ยว้า
แต่เอาเหอะยังไงก็ต้องเดินทางบนถนนชีวิตต่อไป ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไง ก็ยังต้องก้าวไปอยู่ดี
 
 
 
Photo 1 of 6